Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

Οι νύχτες του Μιχάλη

Το κατειλημμένο Χημείο τη νύχτα της 17-18/11/1985, τρεις περίπου ώρες μετά τον φόνο του Καλτεζά


Το κατειλημμένο Χημείο τη νύχτα της 17-18/11/1985, τρεις περίπου ώρες μετά τον φόνο του Καλτεζά |©Τάσος Κωστόπουλος

«Καταδικάζω την αποτρόπαιη πράξη του φόνου του νεαρού διαδηλωτή. Ασφαλώς, η ηθική καταδίκη δεν αρκεί»
Ανδρέας Παπανδρέου (πρωθυπουργός), 18/11/1985
Yπήρξε το κατεξοχήν «Πολυτεχνείο» της γενιάς που μεγάλωσε στη σκιά του ηρωικού 1973 και του τραγικού 1980.
Από τους μεταγενέστερους, τη βιομηχανία των ΜΜΕ και τους διαδόχους της στο διαδίκτυο, αντιμετωπίστηκε ως ισάξια πηγή κάθε λογής μυθοπλασιών, τον φλογισμένο ιδίως Δεκέμβρη του 2008. Για όσους το έζησαν, η νοερή επάνοδος σ’ εκείνες τις μέρες αφήνει μια στυφή αίσθηση στο στόμα.

Η συγκυρία

Σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, το φθινόπωρο του 1985 σηματοδοτεί το τέλος της αριστερόστροφης «Αλλαγής» που επέφερε ο εκλογικός σεισμός του 1981.
Η αποτυχία της κεϊνσιανής πολιτικής της πρώτης τετραετίας του ΠΑΣΟΚ (όταν οι μισθολογικές αυξήσεις, αντί να τονώσουν την εγχώρια παραγωγή, εκτόξευσαν τις εισαγωγές από την ΕΟΚ φουσκώνοντας το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών) αντιμετωπίστηκε από την κυβέρνηση Παπανδρέου με σκληρά μέτρα λιτότητας σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων: υποτίμηση της δραχμής κατά 15%, πετσόκομμα της αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής και νομοθετική απαγόρευση κάθε μισθολογικής αύξησης. Πλήρης ανατροπή, με άλλα λόγια, της φιλολαϊκής πολιτικής των προηγούμενων χρόνων.
Η επιβολή του «σταθεροποιητικού προγράμματος» προκάλεσε διάσπαση της ΠΑΣΚΕ, απώλεια του ελέγχου της ΓΣΕΕ από την κυβέρνηση και δυο μαζικές γενικές απεργίες (21/10 και 14/11).
Στη δεύτερη, τα ΜΑΤ κατέστειλαν την περιφρούρηση των αμαξοστασίων της ΕΑΣ, του ΟΣΕ, του ΗΣΑΠ και ορισμένων εργοστασίων με τραυματισμούς και 21 συλλήψεις απεργών· ο δε κυβερνητικός εκπρόσωπος, Κώστας Λαλιώτης, κατήγγειλε την Αριστερά και τα συνδικάτα για «ιδιότυπο κοινωνικό εκφασισμό».
Κατά την κατάθεση στεφάνου στο Πολυτεχνείο, το πρωί της 16ης Νοεμβρίου, ο πρωθυπουργός συνοδευόταν πάλι από τους φουσκωτούς κάποιου «Συλλόγου Φίλων της Πάλης», που έκαναν προληπτική επίδειξη των ικανοτήτων τους στο προαύλιο του ιδρύματος σε βάρος κάθε λογής «υπόπτων».
Η προηγούμενη χρονιά είχε επίσης σημαδευτεί από την εμφάνιση μιας μειοψηφικής «άγριας νεολαίας», οι βίαιες εκρήξεις της οποίας προσέδωσαν νέα διάσταση στις πολιτικές παρεμβάσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς και του αναρχικού χώρου.
Με αφετηρία τη δυναμική αντίσταση στις αστυνομικές επιχειρήσεις εκκαθάρισης των Εξαρχείων από τους πανκ και λοιπούς αντισυμβατικούς νεους, ορόσημα αυτής της εξέλιξης αποτέλεσαν η μαχητική διαδήλωση στο «Κάραβελ» κατά την πρώτη επίσκεψη του Λεπέν στην Αθήνα (4/12/1984) και η πενθήμερη κατάληψη του Χημείου (9-13/5/1985), δυο εβδομάδες πριν από τις βουλευτικές εκλογές.
Στις παραμονές του Πολυτεχνείου, μια αλυσίδα γεγονότων θ’ ανεβάσει την ένταση στο αθηναϊκό κέντρο.
Το απόγευμα της 14/11/1985, ΕΠΕΝίτες μαχαίρωσαν στον υπόγειο της Ομόνοιας τρεις Τούρκους αριστερούς πολιτικούς πρόσφυγες που μοίραζαν προπαγανδιστικό υλικό κατά της χούντας του στρατηγού Εβρέν.

Ανακοίνωση ΑΡΑΓΕΣ για τις πλημμύρες στη Δυτική Αττική



16 νεκροί και 4 αγνοούμενοι (ως τη στιγμή που γράφεται αυτή η ανακοίνωση) από πλημμύρες εντός της Περιφέρειας Αττικής, στις παρυφές του Λεκανοπεδίου. Ως ΑΡΑΓΕΣ εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων στη Μάνδρα Αττικής και τη Νέα Πέραμο.

Ο λόγος για μια περιοχή, την ευρύτερη του Θριασίου Πεδίου, που σήμερα αποτελεί «φιλέτο» για τα κάθε λογής επιχειρηματικά συμφέροντα, αλλά για την οποία δεν υπάρχει και δεν υπήρξε ποτέ η ίδια ευαισθησία για την ουσιαστική αναβάθμισή της.

Δεν υπάρχει άλλη αιτία για την προαναγγελθείσα καταστροφή πέρα από τη διαχρονική κρατική ανεπάρκεια και κυβερνητική αδιαφορία για τον ορθό αντιπλημμυρικό και αντιπυρικό σχεδιασμό. Όσοι κρύβονται πίσω από την (απολύτως υπαρκτή) κλιματική αλλαγή απλά επιδιώκουν να πετάξουν την ευθύνη από πάνω τους. Τέτοιες μπόρες συνέβαιναν, συμβαίνουν και θα συμβούν ξανά στην Αττική.

Όταν μία πόλη, όπως η Μάνδρα, είναι χτισμένη επάνω στις κοίτες δύο μπαζωμένων ρεμάτων, δε χρειάζεται να είσαι ειδικός για να κατανοήσεις τι συνέπειες θα έχει μία βροχόπτωση λίγο εντονότερη του συνηθισμένου (η συγκεκριμένη βροχόπτωση ήταν πολύ μικρότερη της καταιγίδας σχεδιασμού με περίοδο επαναφοράς 50 ετών). Δύο ρεμάτων με εγκεκριμένη οριστική μελέτη διευθέτησης εδώ και 2 χρόνια, και η οποία μένει στα συρτάρια, λόγω γραφειοκρατίας, κατασπατάλησης πόρων και αδιαφορίας. Την χαριστική βολή προκάλεσε η πυρκαγιά που δυο χρόνια πριν και επί τρεις μέρες έκαιγε στο όρος Πατέρα. Αποτέλεσμά της ήταν να αυξηθεί σημαντικά ο όγκος όσο και η ορμή της πλημμύρας, καθώς και να αυξηθεί καθοριστικά η περιεκτικότητα του υδάτινου όγκου σε λάσπη και φερτά υλικά, δίνοντας στην καταστροφή τις σημερινές τραγικές της διαστάσεις.

Δυστυχώς για άλλη μια φορά γινόμαστε μάρτυρες των αρμοδίων, που ακολουθώντας πιστά την λογική των προηγούμενων, αποποιούνται τις ευθύνες τους και υποκρίνονται στην πλάτη των νεκρών. Στο γενικότερο Θριάσιο Πεδίο ενώ είναι γνωστά ευρέως τα επανειλημμένα πλημμυρικά προβλήματα, υπάρχουν εγκεκριμένες μελέτες ακόμα και 30 χρόνων. Αντί λοιπόν η Περιφέρεια Αττικής να κάνει “μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου”, θα έπρεπε πρώτα να απαντήσει γιατί αυτές οι μελέτες έχουν μείνει στα συρτάρια. Ταυτόχρονα όμως και οι ευθύνες της Δημοτικής Αρχής είναι τεράστιες καθώς ενώ το πρόβλημα της περιοχής ήταν γνωστό, δεν προχώρησε ούτε σε επεμβάσεις μικρής κλίμακας ώστε να αποφευχθούν οι τόσο εκτεταμένες καταστροφές και η άδικη απώλεια τόσων ζωών. Η κεντρική διοίκηση έχει εκχωρήσει το σύστημα παραγωγής Δημοσίων Έργων στα εργολαβικά συμφέροντα μέσω Συμβάσεων Παραχώρησης και ΣΔΙΤ, με τραγικά αποτελέσματα όχι μόνο οικονομικά (διόδια) αλλά και σχεδιασμού, ελλείψεων συνοδών έργων κλπ.

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Καταδίκη της Ελλάδας για κουκούλωμα της υπόθεσης Τσαλικίδη



Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων αποφάσισε ομόφωνα την καταδίκη της Ελλάδας για την ανεπαρκή διερεύνηση των αιτιών του θανάτου του Κώστα Τσαλικίδη, του στελέχους της Vodafone που «αυτοκτόνησε» το 2005, μια ημέρα πριν η τότε κυβέρνηση Καραμανλή ενημερωθεί για το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Συγκεκριμένα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) καταδίκασε ομόφωνα την Ελλάδα, για παραβίαση του άρθρου 2 (Δικαίωμα στη ζωή/ έρευνα) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, στην υπόθεση Τσαλικίδη, δικαιώνοντας τα μέλη της οικογένειας του που είχαν προσφύγει σε αυτό κι επιδικάζοντάς τους αποζημίωση 50.000 ευρώ, συν 4.000 τα δικαστικά έξοδα.

Το δικαστήριο έκρινε ότι οι ελληνικές αρχές δεν είχαν πραγματοποιήσει «επαρκή και αποτελεσματική έρευνα» για την διερεύνηση των αιτίων θανάτου του Τσαλικίδη και διαπίστωσε ότι οι αρχές βιάσθηκαν να κλείσουν την συμπληρωματική έρευνα, αναφέροντας απλώς τα σχετικά βήματα που είχαν κάνει και παραπέμποντας σε νέες εκθέσεις, χωρίς να υπεισέλθουν σε σημαντικές λεπτομέρειες.

Ο Τσαλικίδης βρέθηκε κρεμασμένος στο σπίτι του, στις 9 Μαρτίου του 2005 και ο θάνατος του αποδόθηκε από τις ελληνικές αρχές (βιαστικά, όπως φαίνεται) σε αυτοκτονία. Ωστόσο, σχετικές εκθέσεις εμπειρογνωμόνων έδειξαν ότι αφενός δεν υπήρχε αυτοκτονικό κίνητρο, αφετέρου στο σώμα του δεν υπήρχαν τα συνήθη τραύματα που παρατηρούνται σε περιπτώσεις απαγχονισμού (π.χ. σημάδια από το σκοινί στο λαιμό του θύματος). Το ΕΔΑΔ εντόπισε ασυνέπειες μεταξύ των ερευνών για τα αίτια θανάτου του, που πραγματοποιήθηκαν το 2005 (η πρώτη) και το 2012-2014 δεύτερη, ενώ κατακρίνει την Ελλάδα για το γεγονός ότι δεν παρενέβη εισαγγελέας και δεν διατάχθηκε νέα διερεύνηση της υπόθεσης.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση:

ΔΗΛΩΣΗ μελών του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, σχετικά με την πρόσφατη καταστροφή στη Δυτική Αττική.

ΔΗΛΩΣΗ μελών του Περιφερειακού Συμβουλίου Αττικής, σχετικά με την πρόσφατη καταστροφή στη Δυτική Αττική.


Αθήνα 16/11/2017
Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι που υπογράφουμε το παρόν, δηλώνουμε ότι:
1. Η Περιφέρεια Αττικής είναι η μεγαλύτερη Περιφέρεια της ΕΕ. Παράγει το 48% του ΑΕΠ της Ελλάδας και στον χώρο της κατοικεί σχεδόν ο μισός πληθυσμός της χώρας.
2. Η διοίκηση της Περιφέρειας Αττικής και το Περιφερειακό Συμβούλιο, έχουν αυξημένες ευθύνες, τόσο εκ του νομοθετικού πλαισίου (Καλλικράτης) όσο και εκ της θέσης και του ρόλου τους.
3. Οι παρακάτω υπογράφοντες, αρχικά εκλεχθήκαμε με την πλειοψηφούσα παράταξη (Δύναμη Ζωής). Πολύ σύντομα αναγκασθήκαμε να παραιτηθούμε, αρνούμενοι να συμβάλλουμε σε αποφάσεις καταστροφικές για την Αττική.
Εκ της θέσης μας ως ανεξάρτητων, πλέον, Περιφερειακών Συμβούλων θέλουμε να ενημερώσουμε τους κατοίκους της Αττικής ότι:
-Ο κίνδυνος πλημμύρας και καταστροφών σε περιοχές της Δυτικής Αττικής και Δυτικής Αθήνας, επανειλημμένως έχουν τεθεί υπόψη του ΠΕΣΥΑ, από Συμβούλους της Περιοχής που ανήκουν σε διάφορες παρατάξεις της αντιπολίτευσης. Ωστόσο η διοίκηση δεν έχει δείξει να δίνει προτεραιότητα στην επίλυση του θέματος.
-Η Διοίκηση και η Περιφερειάρχης δεν έχουν κάνει πράξη δεσμεύσεις για ενιαία και όχι αποσπασματική αντιμετώπιση της αντιπλημμυρικής προστασίας της Δυτικής Αττικής και της Αττικής συνολικά, παρότι η ανάγκη αυτή έχει επισημανθεί στο ΠΕΣΥΑ.
-Η Διοίκηση και η Περιφερειάρχης δεν έχουν κάνει πράξη δεσμεύσεις που έλαβαν κατόπιν επιμονής μελών του ΠΕΣΥΑ, για τη συνολική εξέταση του προβλήματος των ρεμάτων στην Αττική. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αδιαφορίας είναι ο σχεδιασμός για ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ στο Γραμματικό, μέσα σε ρέμα, σε κατάφυτη περιοχή. Επίσης η Διοίκηση και η Περιφερειάρχης έχουν άμεσο καθήκον να επανεξετάσουν την κατάσταση στα ρέματα Πικροδάφνης και Ποδονίφτη. Έχουν άμεσο καθήκον να επανεξετάσουν τη στάση τους σε όλες τις περιοχές όπου τα προετοιμαζόμενα έργα προϋποθέτουν κοπή αιωνόβιων δένδρων και σε μερικές περιπτώσεις ακόμα και την καταστροφή στρεμμάτων δάσους.
-Με δεδομένη την κλιματική αλλαγή και τα φαινόμενα που τη συνοδεύουν, είναι προφανές ότι το συνολικό σχέδιο αντιπλημμυρικής θωράκισης, η προστασία και η διαχείριση των ρεμάτων και η αντιμετώπιση αυθαιρεσιών, ακόμα και με πολιτικό κόστος για τη Διοίκηση, αποτελούν επείγουσα προτεραιότητα.
-Είμαστε στη διάθεση κάθε αρμόδιου φορέα και αρχής, προκειμένου να αποδείξουμε τους παραπάνω ισχυρισμούς μας.
-Είναι αυτονόητο ότι θα πρέπει να αποδοθούν διαχρονικά ευθύνες για την ανυπολόγιστη αυτή καταστροφή και τις χαμένες ανθρώπινες ζωές.

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι 
Μαρίνα Κουκά, Νότιος Τομέας Αθηνών
Ασημάκης (Μάκης) Μαντάς, Τομέας Πειραιά
Φλωρεντία (Φλώρα) Νικολιδάκη, Κεντρικός Τομέας Αθηνών
Ζωή Ραϊκου, Νότιος Τομέας Αθηνών

Να γιατί πνίγεται η Μάντρα...

Αναρτούμε ολοκληρωμένη παρουσίαση των αιτίων για τις φονικές πλημμύρες στη Δυτική Αττική από τον τοπογράφο μηχανικό ΕΜΠ Δημήτρη Θεοδοσσόπουλο, γνωστό από τα περιβαλλοντικά και οικολογικά κινήματα και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων «Ροή». Μπορείτε να τον επισκεφτείτε στο blog Γεωμυθική





Αυτή τη στιγμή (μεσημέρι 15 Νοεμβρίου 2017) η Δυτική Αττική με επίκεντρο την περιοχή της Μάνδρας ζει έναν εφιάλτη. Έναν εφιάλτη που οφείλεται ξεκάθαρα σε 3 παράγοντες:

- Στην ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ των αρμόδιων τοπικών φορέων να αντιμετωπίσουν σοβαρά το πλημμυρικό θέμα της περιοχής,
- Στην ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ της εκάστοτε Περιφερειακής πλειοψηφίας να αντιμετωπίσει το θέμα των ρευμάτων ορθολογικά και όχι εργολαβικά,
- Στην ΕΠΙΛΟΓΗ της εκάστοτε Κυβέρνησης να αντιμετωπίζει διαχρονικά το θέμα των πλημμυρών, με βάση το οικονομικό όφελος των μελών, συνδρομητών και φίλων της.

Το μόνο που έχουμε να προσθέσουμε στα νέα της σημερινής μαύρης Τετάρτης, είναι η οπτικοποίηση των αποτελεσμάτων των πιο πάνω παραγόντων: της ανικανότητας, της αδιαφορίας και της επιλογής αυτής της πορείας:



Αυτή είναι στην πραγματικότητα οι "δρόμοι" του νερού στην ευρύτερη περιοχή:


Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017

Οι Ρίζες της Φασιστικής Δικτατορίας



Του Κώστα Λουλουδάκη για το Νόστιμον Ήμαρ

Το δόγμα Τρούμαν που αναγγέλθηκε στις 12 Μαρτίου του 1947 ήταν η απόδειξη της σημασίας που έδινε ο Λευκός Οίκος πάνω στην Ελλάδα. Χαρακτηριστική είναι μια έκθεση της αμερικανικής «Υπηρεσίας Πληροφοριών του Ναυτικού», όπου επισημαινόταν πως: «Αν οι κομμουνιστές έπαιρναν τον έλεγχο της Ελλάδας, αυτό θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως παράδειγμα της αδυναμίας της πολιτικής των Ηνωμένων Πολιτειών να ελέγξουν την προώθηση του κομμουνισμού, γεγονός που θα έχει βαθιά επίδραση στον πολιτικό προσανατολισμό των άλλων χωρών της Ευρώπης και της Εγγύς Ανατολής» (Φοίβος Οικονομίδης: «Η Ελλάδα Δοκιμαστικός Σωλήνας για τις ΗΠΑ»).

Οπότε δεν θα πρέπει να μας προκαλέσει έκπληξη το γεγονός πως μεταπολεμικά οι αστικές κυβερνήσεις παραχώρησαν ελληνικά εδάφη στις ΗΠΑ τα οποία με επίσημες συμβάσεις χαρακτηρίστηκαν ξένη επικράτεια. Σε όλη την επικράτεια σπάρθηκαν σαν μύκητες, διάφορες και ποικιλόμορφες αμερικανικές υπηρεσίες. Χαρακτηριστικά μερικές ανεξέλεγκτες νησίδες αμερικανικού εδάφους στην ελληνική επικράτεια είναι η πυρηνική βάση της Νέας Μάκρης Usnavcommsta, η μονάδα του λιμένος Πειραιώς USATTU, οι βάσεις στην Σούδα και στο Ηράκλειο, ενώ ο ουσιαστικός αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του αστικού ελληνικού κράτους ήταν η αμερικανική οργάνωση Jusmag. Η μεταπολεμική Ελλάδα ήταν ένα γνήσιο αμερικανικό προτεκτοράτο.

Ωστόσο, σε λιγότερο από εννιά χρόνια από το τέλος του εμφυλίου πολέμου, ο αριστερός συνασπισμός της ΕΔΑ, με κινητήριο μοχλό το παράνομο ΚΚΕ, την 11η Μαΐου 1958 ημέρα των γενικών βουλευτικών εκλογών, αναδείχτηκε αξιωματική αντιπολίτευση ξεπερνώντας τις 900.000 ψήφους. Ήταν μια μέρα δυσάρεστη για το ελληνικό πολιτικό κατεστημένο και τους Αμερικανούς, που έπαιρνε ακόμα μεγαλύτερες διαστάσεις αν σκεφτούμε ότι το πολιτικό κλίμα στην Ελλάδα εκείνη την εποχή του Μαΐου του ’58 ήταν ας πούμε τουλάχιστον… ανώμαλο. Το κωμικό της υπόθεσης είναι το γεγονός πως τα αστικά κόμματα, λίγο πριν από τις εκλογές, είχαν έρθει σε συνεννόηση ψηφίζοντας έναν νόμο που προέβλεπε ότι το πρώτο κόμμα θα έπαιρνε ένα πριμ, το οποίο θα αύξανε την κοινοβουλευτική του δύναμη έναντι του τρίτου κόμματος, το οποίο θα αποδυναμωνόταν. Το σκεπτικό των «δημοκρατών» ήταν αφενός να ενισχύσουν τον δικομματισμό, αφετέρου να περιθωριοποιήσουν την Αριστερά που, από τα εθνικόφρονα μυαλά τους, εκτιμήθηκε ότι θα καταλάμβανε την τρίτη θέση. Την δεύτερη, ατυχώς, προέβλεπαν ότι θα την καταλάμβαναν οι «φιλελεύθεροι» του Γεωργίου Παπανδρέου.

Ακόμα πιο σημαντικό είναι πως αυτή η επιτυχία της Αριστεράς πραγματώθηκε σε μια εποχή που τα κύρια συστατικά στοιχεία των δημοκρατικών κυβερνήσεων ήταν από τη μια πλευρά η επίσημη κρατική (ΗΠΑ) καταστολή: εξορίες, φυλακίσεις, εκτελέσεις, βασανιστήρια, κατατρεγμός, και το νόμο 516\1948 που αναφέρει κατηγορηματικά πως δεν έχουν δικαίωμα εργασίας , σπουδών ή μετανάστευσης οι «μη νομιμόφρονες». «Μη νομιμόφρονας» οριζόταν, σύμφωνα με το άρθρο 3, αυτός που «εμφορείται από αντεθνικάς αντιλήψεις». Νομιμόφρων ήταν αυτός που «υπακούη και τηρή…τους νόμους του Κράτους όπερ είναι η ωργανωμένη έκφρασις του Έθνους, της Φυλής, της Πολιτείας». Από την άλλη πλευρά, η «οργανωμένη έκφρασις της Φυλής» ενσαρκώθηκε στην δημιουργία και την χρηματοδότηση, από το τέλος κιόλας του εμφυλίου πολέμου, παρακρατικών οργανώσεων που άλλες λειτουργούσαν φανερά και άλλες μυστικά. Έργο τους ήταν η τρομοκρατία, η κατάδοση, η παρακολούθηση, μα και η δημιουργία προβοκατόρικων πράξεων, όπως η βόμβα στον Γοργοπόταμο και οι δολοφονίες.

Τα ρέματα ζητούν το χώρο τους

ΓΙΑ ΤΗ ΦΟΝΙΚΗ ΠΛΗΜΜΥΡΑ ΣΤΗ ΜΑΝΔΡΑ ΑΤΤΙΚΗΣ
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ,16/11/2017

Εμείς, o Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων ΡΟΗ, σήμερα θρηνούμε τους νεκρούς στην Μάνδρα και εκφράζουμε τα βαθύτατα συλλυπητήρια μας στους συγγενείς των άτυχων ανθρώπων, οι οποίοι στην πλειοψηφία τους ήταν μεγάλης ηλικίας και εγκλωβισμένοι σε υπόγεια. Το κακό όμως θα μπορούσε να είχε προβλεφθεί και για όλα αυτά υπάρχουν ευθύνες. 

Οι ανορθολογικοί τρόποι επεμβάσεων οδήγησαν στην συγκεκριμένη πλημμύρα. Ενδεικτικά αναφέρουμε: 

Τις μορφολογικές αλλοιώσεις και τη μείωση του εύρους της κοίτης από διάφορες πιέσεις (οικιστικές, εμπορικές, βιομηχανικές, κλπ) είτε νόμιμες, είτε παράνομες, είτε γκρίζες 

Τη διακοπή της συνέχειας των ρεμάτων λόγω κατάληψης της κοίτης και αυθαιρεσιών 

Την κάλυψη της κοίτης των ρεμάτων που περνούν μέσα από αστικούς ιστούς (εξυπηρέτηση κυκλοφορίας και άλλες χρήσεις) 

Την τσιμεντοποίηση και τις διευθετήσεις με δραστικές αλλαγές της φυσικής κοίτης 

Η αποψίλωση της λεκάνης απορροής από φυσική βλάστηση λόγω πυρκαγιών 

Τις τμηματικές οριοθετήσεις που έχουν ως βάση μικροσυμφέροντα 

Την μη ολιστική αντιμετώπιση του ρέματος ως ένα ενιαίο οικοσύστημα και την ένταξη του στο γενικό χωροταξικό και πολεοδομικό σχέδιο, που πρέπει να έχουν όλες οι περιοχές, ιδιαίτερα αυτές που έχουν αυξημένη πλημμυρική πιθανότητα, όπως η Μανδρα Αττικης 

Για να μην θρηνήσουμε αύριο άλλους νεκρούς στο Μεγάλο Ρέμα Ραφήνας, στην Πικροδάφνη, στον Ποδονίφτη και αλλού, χρειάζεται να κάνουμε κάποιες επιλογές. Το νερό δίνει ζωή. Το νερό δεν παίρνει ζωές. 

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Ανακοίνωση για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Π.Ο. Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

ΕΝΩΣΕΩΝ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ ΑΝΩΤΑΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ

Μαυρομματαίων 17, 104 34 ΑΘΗΝΑ
τηλ: 210-88.16.583 fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr
Αθήνα, 16-11-2017



Αρ. Πρωτ. :7209
Ανακοίνωση για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Στην εποχή της βαρβαρότητας των μνημονίων, της συστημικής κρίσης και των αντιλαϊκών πολιτικών λιτότητας, περικοπών και αναδιαρθρώσεων που επιβάλλουν κυβερνήσεις-ΕΕ-ΔΝΤ.
Στην εποχή της εξαθλίωσης των εργαζομένων, της γενίκευσης της ελαστικής εργασίας, των μισθών πείνας, της εκτεταμένης ανεργίας, της μετανάστευσης των νέων.
Στην εποχή που επανέρχονται οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και οι επεμβάσεις, όπου η κυβέρνηση παραχωρεί γη και ύδωρ για τους στρατιωτικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ αναβαθμίζοντας τη λειτουργία των βάσεων, στην εποχή των εναγκαλισμών Τσίπρα και Τραμπ και της νέας αγοράς πολεμικού εξοπλισμού ύψους 2,4 δις.
Στην εποχή της υποβάθμισης του περιβάλλοντος και των γενικευμένων ιδιωτικοποιήσεων προς όφελος της ιδιωτικής κερδοφορίας.
Στην εποχή του αυταρχισμού, του νέου αντι-συνδικαλιστικού νόμου που διαπραγματεύονται, των αντιαπεργιακών διατάξεων, της ποινικοποίησης των αγώνων και των εκδικητικών διώξεων.
Στην εποχή που το φασιστικό τέρας ξανασηκώνει κεφάλι
τα μηνύματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου παραμένουν επίκαιρα, ο αγώνας για ψωμί – παιδεία – ελευθερία, πρωταρχικό λαϊκό αίτημα
Σήμερα χρειαζόμαστε όλο και περισσότερο παραδείγματα που δείχνουν ότι η κοινωνική απελευθέρωση κατακτιέται με αγώνες. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η καθεστωτική βία και ο πολιτικός αυταρχισμός επιβάλλονται με την ανοχή, την ιδιώτευση και τη μοιρολατρία του λαού.
Καλούμε τους συναδέλφους πανελλαδικά να δώσουν το παρόν τους τόσο στις εκδηλώσεις εορτασμού του Πολυτεχνείου όσο και στους αναγκαίους σημερινούς αγώνες.

Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

Δίπλα και πάνω στα ρέματα...


Making Space for Water from West Cumbria Rivers Trust on Vimeo.

Δίπλα και πάνω στα ρέματα...

...σε ορεινούς όγκους και δασικούς χώρους ...

...οικοπεδοφάγοι καταπατούν δημόσιες εκτάσεις, τις αποψιλώνουν και πουλάνε φτηνά οικόπεδα ...

..."επενδυτές" στήνουν επιχειρήσεις και εργοστάσια ...

..εργολάβοι, κατασκευάζουν αυτοκινητόδρομους...

... δήμαρχοι και "θεσμικοί φορείς" κατασκευάζουν νομότυπα "κοινωφελείς εγκαταστάσεις "...

...φτωχοί, αγοράζουν οικόπεδα και χτίζουν σπίτια, συνήθως αυθαίρετα...

Και μετά, έρχονται υπουργοί και νομιμοποιούν τα αυθαίρετα...

Και μετά, έρχεται μια δυνατή βροχή και τα παρασέρνει όλα.

Πνίγονται αθρωποι, χάνονται περιουσίες.

Θρήνοι, κατάρες, υποσχέσεις.

Και μετά πάλι τα ίδια... 

Δεν έχει τέλος αυτό το πανηγύρι του θανάτου.


Πάνος Τότσικας

16.11.2017

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: Ανακοίνωση σε σχέση με τις πλημμύρες στο Θριάσιο

 Π.Ο.   Ε.Μ.Δ.Υ.Δ.Α.Σ.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ  ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ

ΕΝΩΣΕΩΝ  ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ  ΔΗΜΟΣΙΩΝ  ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ  ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΩΝ  ΑΝΩΤΑΤΩΝ  ΣΧΟΛΩΝ

Μαυρομματαίων 17,  104 34  ΑΘΗΝΑ
τηλ: 210-88.16.583  fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr                                      
                                                                                                Αθήνα,   16-11-2017

Αρ. Πρωτ. : 7209                         
Ανακοίνωση σε σχέση με τις πλημμύρες στο Θριάσιο



Το ΔΣ της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ εκφράζει τα συλλυπητήρια του στις οικογένειες των θυμάτων της τραγωδίας στη Νέα Πέραμο και στη Μάνδρα Αττικής. Η τραγωδία όμως δεν είναι παρά μια ακόμα προαναγγελθείσα καταστροφή, που αναδεικνύει με τον πλέον δραματικό τρόπο, τις διαχρονικές ευθύνες κράτους και κυβερνήσεων στην αντιμετώπιση των πλημμυρικών και άλλων έκτακτων φαινομένων.

Όταν σε όλον τον πλανήτη τα κερδοσκοπικά συμφέροντα αρνούνται το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής, ενώ όλα τα στοιχεία δείχνουν το αντίθετο. 
Όταν οι πόλεις σχεδιάζονται και επεκτείνονται χωρίς σχέδιο γιατί έτσι επιβάλλει το εύκολο και γρήγορο κέρδος. 
Όταν τα ρέματα μπαζώνονται, χτίζονται, θάβονται, εμποδίζονται από κράτος και ιδιώτες (Σύμφωνα με μελέτη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, τα ανοιχτά ρέματα της Αττικής το 1945, είχαν μήκος 1.280 χιλιόμετρα. Το 2013 ήταν μόλις 434 χιλιόμετρα. Το ποσοστό της μείωσης έφτασε στο 66,4% ).
Όταν το κράτος, σε όλα τα επίπεδα διοίκησης και με όλες τις κυβερνήσεις, υποτιμά το συνολικό σχεδιασμό, τη μελέτη, την προτεραιότητα της αντιπλημμυρικής προστασίας (όπως και της αντισεισμικής).
Όταν διαχρονικά η Δυτική Αττική, όπως και αντίστοιχες λαϊκές – εργατικές περιοχές σε όλη τη χώρα υποβαθμίζεται. 
Όταν οι μνημονιακές προτεραιότητες, περικόπτουν πόρους, εξαφανίζουν το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, διαλύουν υποδομές, υπηρεσίες και προσωπικό. Όταν τα αναγκαία έργα προστασίας όπως τα αντιπλημμυρικά είναι τελευταία σε προτεραιότητα επιλογής σε σχέση με άλλα, από την ΕΕ.
Όταν το σύστημα παραγωγής Δημοσίων Έργων λειτουργεί με μοναδικό κριτήριο την κερδοφορία των εργολαβικών συμφερόντων (μέσω διοδίων κλπ) τη στιγμή που αδιαφορεί για τις επιπτώσεις και την ποιότητα τους. Η χρυσοφόρα “Ολυμπία Οδός” είχε τις απαραίτητες απορροές ή επιδείνωσε την εκδήλωση του πλημμυρικού φαινομένου?

Οι ευθύνες για τα παραπάνω δεν παραγράφονται και δεν κρύβονται ούτε μέσα από ευχολόγια, ούτε με μετάθεση ευθυνών.

Καλούμε τους συναδέλφους μας που θα κληθούν σε διάφορα επίπεδα να συνδράμουν στην αποκατάσταση να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό ως εργαζόμενοι επιστήμονες.

Καλούμε την πολιτεία να μεριμνήσει άμεσα, ώστε να γίνει αποκατάσταση όλων των ζημιών και να ληφθούν όλα τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας (μια και ο χειμώνας δεν έχει αρχίσει ακόμα). Να προχωρήσει τέλος στην κάλυψη όλων των εμπλεκόμενων υπηρεσιών με το αναγκαίο προσωπικό και τους απαραίτητους πόρους, για σχεδιασμό έργων αντιπλημμυρικής προστασίας με ενιαίο τρόπο και με άμεση προτεραιότητα.

Βορά στους ιδιώτες οι Κτιριακές Υποδομές μέσω απαξίωσης έργου τους, υποδομών και προσωπικού

Καταγγελία του Σωματείου Εργαζομένων στις Κτιριακές Υποδομές

Οι εργαζόμενοι με τους αγώνες και τη δουλειά μας, σταθερά και αταλάντευτα, προσπαθούμε για την διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα των Κτιριακών Υποδομών, ώστε να έχει το κράτος ένα συγκροτημένο τεχνικό φορέα με αποκλειστική ευθύνη την παροχή Δημόσιων Δωρεάν Σύγχρονων και Ασφαλών Σχολείων, Νοσοκομείων, Δικαστηρίων και άλλων Δημόσιων κτιρίων.

Με τις αντιδραστικές Μνημονιακές επιταγές και την ένταξη στο Υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων -που έχει ως κύριο σκοπό τη μέγιστη εκμετάλλευση των φορέων και της περιουσίας τους ώστε να αποφέρουν κέρδη για την αποπληρωμή του «χρέους» και την «ανάπτυξη» των επιχειρηματικών ομίλων- έγινε ένα ακόμα βήμα για την κατάργηση του δημόσιου χαρακτήρα του φορέα και την ταχύτατη ολοκλήρωση της εμπορευματοποίησης και ιδιωτικοποίησης σχολείων, νοσοκομείων, δικαστηρίων και συνολικά των δημόσιων κτιρίων.

Οι Κτιριακές Υποδομές είναι δημόσιος φορέας απόλυτα χρηματοδοτούμενος από το κράτος χωρίς «έσοδα» και ως «περιουσία» έχει εκατοντάδες σχολικά κτίρια & οικόπεδα δεσμευμένα για κατασκευή σχολείων.

Με τις επανειλημμένες παρεμβάσεις μας τον τελευταίο χρόνο προς το εποπτεύον Υπουργείο Υποδομών και τη Διοίκηση της Κτ.Υπ. ζητήσαμε την άμεση απένταξη από το υπερταμείο ιδιωτικοποιήσεων και την αντιμετώπιση σειράς σοβαρών εκκρεμοτήτων όπως η έγκριση οργανογράμματος και επιχειρησιακού σχεδίου που, σε συνδυασμό με την υλοποίηση και άλλων παρεμβάσεων όπως η ανάθεση έργου και αρμοδιοτήτων στην εταιρεία από το εποπτεύον Υπουργείο Υποδομών, θα συνέβαλαν στην θωράκιση του δημόσιου χαρακτήρα και του έργου του φορέα.

Τετάρτη, 15 Νοεμβρίου 2017

Η ανάπτυξη της πόλης και οι διαδρομές των ρεμάτων στην Αθήνα



«… οι Έλληνες απέφευγαν να χαράξουν δρόμους, σε κάθε περίπτωση που το νερό είχε την καλοσύνη να αναλάβει αυτό το έργο. Σε τούτη τη χώρα,όπου ο άνθρωπος ελάχιστα αντιτίθεται στη δουλειά που κάνει η φύση, οι χείμαρροι είναι δρόμοι βασιλικοί, τα ρυάκια δρόμοι επαρχιακοί και τα χαντάκια δρόμοι κοινοτικοί. Οι καταιγίδες έχουν αναλάβει το έργο των μηχανικών που κατασκευάζουν γέφυρες κ’ η βροχή συντηρεί, χωρίς έλεγχο, τους δρόμους μεγάλης και μικρής κυκλοφορίας»
(Ε. Αμπού, 1968, Ο βασιλεύς των ορέων, Αθήνα: Γαλαξίας, μτφ. Α.
Φραγκιά, γαλλική έκδοση 1853)

Το νερό υπήρξε ιστορικά μια καθοριστική παράμετρος για τη χωροθέτηση οικισμών στην Αττική. Η ευνοϊκή μορφολογία του εδάφους και σημαντικές φυσικές πηγές συνέβαλαν στο σχηματισμό ενός μεγάλου αριθμού ρεμάτων, από τα οποία σήμερα δεν μπορούν να εντοπιστούν περισσότερα από το 10% (περίπου 70 από τα 700). Το εύφορο έδαφος κοντά στα ρέματα προσέλκυσε ανθρώπινους οικισμούς από την αρχαιότητα. Κατά την αρχαιότητα τα ρέματα και τα ποτάμια εθεωρούντο ιεροί χώροι και πολλά ιερά έχουν βρεθεί κατά μήκος των διαδρομών τους. Ήταν περιοχές για ειρηνικούς περιπάτους και αναψυχή. Μάλιστα ο Πλάτωνας αναφέρεται στην ομορφιά του τοπίου του Ιλισσού, όπου ο Σωκράτης έκανε φιλοσοφικές συζητήσεις με τους μαθητές του.

Μέχρι περίπου το πρώτο τέταρτο του 19ου αιώνα, οι όχθες των ρεμάτων και των ποταμών διατηρούσαν το χαρακτήρα τους ως «φύση» και ως χώροι αναψυχής για τους κατοίκους της πόλης. Το τοπίο της Αττικής δεν είχε σημαντικά αλλοιωθεί και ένα πυκνό δίκτυο ρεμάτων αποτελούσε σημαντικό χαρακτηριστικό του. Με την ίδρυση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους και, ειδικότερα, με την επιλογή της Αθήνας ως πρωτεύουσας, το πρόσωπο της Αττικής μεταβλήθηκε ταχύτατα, τόσο που σήμερα δεν αναγνωρίζεται και οι διαδρομές των ρεμάτων δεν διακρίνονται, ούτε βέβαια μπορούν να τις ακολουθήσουν οι φυσιολάτρες περιπατητές.

Η κερδοσκοπία στη γη και η εξαφάνιση των ρεμάτων

Τρεις χρονικές τομές στην ιστορία της Αθήνας είναι σημαντικές για να κατανοήσει κανείς, αφ’ ενός τις διαδικασίες ανάπτυξης της πόλης και αφ’ ετέρου την τύχη των ρεμάτων ως τμήματος της φύσης μέσα στην πόλη: η επιλογή της Αθήνας ως πρωτεύουσας του ανεξάρτητου κράτους το 1834. η εγκατάσταση των προσφύγων από τη Μικρά Ασία μετά το 1922. και η μεταπολεμική ανοικοδόμηση.

Τηλεφωνικές απειλές ότι θα κάψουν τα σπίτια των πολιτών που προσέφυγαν στο ΣτΕ για το γήπεδο Μελισσανίδη

Απειλητικό μήνυμα στον αυτόματο τηλεφωνητή δέχθηκε την Παρασκευή 10 Νοέμβρη 2017, η Μαριλένα Ιατρίδου, συνταξιούχος πολιτικός μηχανικός, πολίτισσα με δράση δεκαετιών για περιβαλλοντικά ζητήματα, μέλος της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού και μία από τους 56 πολίτες που υπέβαλαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας Αίτηση Ακύρωσης και Αιτηση Αναστολής της παράνομης άδειας για την κατασκευή του γηπέδου Μελισσανίδη στη Νέα Φιλαδέλφεια.

Μιλώντας από απόκρυψη και χρησιμοποιώντας προφανώς ψεύτικο όνομα, αυτός που τηλεφώνησε, απείλησε ότι οι χούλιγκαν της ΑΕΚ θα κάψουν τα σπίτια των πολιτών που έκαναν την προσφυγή. Μάλιστα, εκτός από το όνομα της Μαριλένας Ιατρίδου, στην οποία τηλεφώνησε, ανέφερε και το όνομα ενός ακόμα από τους 56 πολίτες, για να δείξει ότι τους γνωρίζουν όλους.

Επειδή η πρωτοβουλία των πολιτών δεν έδωσε στη δημοσιότητα τα ονόματα αυτών που υπέγραψαν την προσφυγή, είναι φανερό ότι αυτά γνωστοποιήθηκαν από τους αντίδικους, που είναι η διοίκηση της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ και η «Δικέφαλος 1924» ΑΕ. Αυτοί είναι και οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για κάθε τέτοια ενέργεια.

Είναι προφανές ότι βρισκόμαστε σε μια προσπάθεια άσκησης τρομοκρατίας με μεθόδους μαφίας. Μεθόδους που εφαρμόζονται συστηματικά από την άνοιξη του 2014 στη Νέα Φιλαδέλφεια, τις οποίες και καταγγείλαμε εκ νέου στην πρώτη ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας των 56 πολιτών. Μεθόδους που το μόνο που αποκαλύπτουν είναι ο πανικός των εμπνευστών τους.

Επαναλαμβάνουμε, λοιπόν, αυτό που γράψαμε σ’ εκείνη την ανακοίνωση:

Η πρωτοβουλία της κατάθεσης της προσφυγής φιλοδοξεί να αποτελέσει μια ακόμη ψηφίδα στον πολύμορφο αγώνα των κατοίκων της Ν. Φιλαδέλφειας - Ν. Χαλκηδόνας και ολόκληρης της Αττικής, για την οριστική αποτροπή ενός δρομολογημένου περιβαλλοντικού εγκλήματος. Ενός αγώνα που δίνεται στο όνομα της υπεράσπισης της πόλης, του άλσους και της ζωής των πολιτών και δεν πτοείται από την τρομοκρατία μιας δράκας τραμπούκων.

Το κείμενο του απειλητικού τηλεφωνήματος (επισυνάπτεται και το σχετικό ηχητικό, με απόκρυψη ενός ονόματος), είναι το εξής :

«Κυρία Ιατρίδου, καλή σας μέρα. Λέγομαι Γιώργος Παπαδάκης δεν με ξέρετε, μένω εδώ στην Σειρήνων. Ηθελα να σας πω ότι έχετε κάνει με άλλους 55 μία κίνηση με την οποία ζητάτε να μη γίνει γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια, εκεί που το γήπεδο υπήρχε για εκατό χρόνια. Το πρώτο που σας λέω είναι ότι εμείς που δεν μένουμε στη Νέα Φιλαδέλφεια δεν έχουμε καμιά δουλειά να πάρουμε θέση σ’ αυτό. Το δεύτερο που σας λέω είναι ότι επειδή έχω πρόσβαση στους χούλιγκανς, έχω μάθει ότι ήδη έχετε γίνει στόχος εσείς και οι άλλοι 55. Εχουν επισκεφτεί τα σπίτια σας, μέσα στα οποία έχουνε βρει πολλές παρανομίες και αυθαιρεσίες. Εχουν αποφασίσει να τα κάψουνε ούτως ώστε όταν τα φιάξετε από την αρχή, να τα φτιάξετε σωστά και χωρίς παρανομίες. Επίσης, μία κυρία (…) έκανε την εξυπνάδα να πει ότι μένει (…) ενώ μένει (…). Μη νομίζετε ότι κι αυτή δε θα τη βρούμε. Εν πάση περιπτώσει, σας λέω ότι όσο ακόμα είναι καιρός, αποσυρθείτε από αυτό που έχετε ζητήσει, γιατί ένα είναι ότι δε θα κερδίσετε τίποτα και μόνο να χάσετε έχετε. Νομίζω ότι δεν έχω να σου πω τίποτε άλλο, είναι μια προειδοποίηση για το καλό όλων σας».


            

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΕΥΓΟΝΤΩΝ
13-11-2017

Κυβέρνηση και Βουλή «τακτοποιούν» το Mall




«Κυβέρνηση και Βουλή «τακτοποιούν» το Mall» τονίζει η δημοτική παράταξη Ενότητα Ανατροπή και Έργο για το Μαρούσι και καλεί την κυβέρνηση να «παγώσει» τη διάταξη του νόμου που παρέχει τη δυνατότητα αυτή στην ιδιοκτήτρια εταιρεία.

Συγκεκριμένα, και όπως σημειώνει η παράταξη σε ανακοίνωσή της, μετά την πρόσφατη ψήφιση του νόμου για τα αυθαίρετα (4495/17) παρέχεται η δυνατότητα στην εταιρεία ΛΑΜΔΑ να «τακτοποιήσει» το The Mall Athens, το οποίο έχει κριθεί αυθαίρετο με απόφαστη του Συμβουλίου της Επικρατείας, με καταβολή 10.000 ευρώ.

Ακολουθεί η ανακοίνωση της παράταξης:
Κυβέρνηση και Βουλή «τακτοποιούν» το Mall

Με το άρθρο 110 του νόμου 4495/17 «Έλεγχος και προστασία του Δομημένου Περιβάλλοντος και άλλες διατάξεις», που ψηφίστηκε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία από την ελληνική Βουλή στις 18 Οκτωβρίου 2017 και δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ στις 3 Νοεμβρίου 2017, δίνεται η δυνατότητα να «τακτοποιηθεί» το μεγαλύτερο αυθαίρετο της Ευρώπης, το Μall στο Μαρούσι, έναντι ευτελούς τιμήματος.

Με ένα παράβολο αξίας μόλις 10.000 ευρώ για το κτήριο, συνολικής επιφάνειας πάνω από 100.000 τ.μ., θα μπορούσε να «τακτοποιηθεί» η αυθαιρεσία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πανομοιότυπο άρθρο είχε ψηφιστεί και το 2013 (Ν. 4178, άρθρο 23, παρ.6), που όμως ακυρώθηκε στη συνέχεια με την απόφαση ΣτΕ 1858/2015.

Ως γνωστόν με την απόφαση 376/2014 του ΣτΕ το Mall κρίθηκε αυθαίρετο, αφού ο νόμος βάσει του οποίου εκδόθηκε το 2003 η οικοδομική του άδεια από τις Υπηρεσίες του τότε ΥΠΕΚΑ, κρίθηκε αντισυνταγματικός.

Σε συνέχεια αυτής της απόφασης ακολούθησε σωρεία νομοθετικών ρυθμίσεων από την κυβέρνηση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ.

Οι μεθοδεύσεις αυτές κατέληξαν με κατάθεση από τη ΛΑΜΔΑ, τον Αύγουστο του 2016, αίτησης «νομιμοποίησης» του Mall μέσω εκπόνησης Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) και Ειδικού Χωρικού Σχεδίου (ΕΧΣ), που ακόμα εκκρεμεί η έγκρισή του.

Τρίτη, 14 Νοεμβρίου 2017

Monopoly για ελεύθερους επαγγελματίες


ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ: 17ο Τακτικό Συνέδριο, Διοικητικός απολογισμός

ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ

Μαυρομματαίων 17, 104 34 ΑΘΗΝΑ
τηλ: 210-88.16.583 fax: 210-82.59.410 e-mail: emdydas@tee.gr URL: www.emdydas.gr


17Ο Τακτικό Συνέδριο

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ Δ.Σ.

Περιόδου : Απρίλιος 2016 - Νοέμβριος 2017


Αθήνα, 14 & 15 Νοεμβρίου 2017
Τ.Ε.Ε.


Αγαπητές συναδέλφισσες, αγαπητοί συνάδελφοι,
το ΔΣ της ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ σας καλωσορίζει στο 17ο Τακτικό Συνέδριο, που πραγματοποιείται το διήμερο 14-15 Νοεμβρίου 2017.
Ο Διοικητικός Απολογισμός καλύπτει το διάστημα από τον Απρίλιο του 2016 όπου ολοκληρώθηκε το 16ο Συνέδριο μέχρι το Νοέμβριο του 2017.
Αυτό το διάστημα επιβεβαιώθηκε σε όλους τους τομείς η ταύτιση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την μνημονιακή πολιτική.

Εκτιμήσεις για το ευρύτερο πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον
Με τις άγριες νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ασκούνται, επιχειρείται η ριζική αναδιανομή του παραγόμενου οικονομικού πλούτου υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου και σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας, που έχουν οδηγήσει σε απίστευτα αρνητικές αλλαγές τη ζωή των ανθρώπων, στην ακύρωση θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων στις ανεπτυγμένες χώρες. Η παγκοσμιοποιημένη οικονομία στοχεύει στην αναδιανομή εισοδημάτων δημιουργώντας τεράστιες ζώνες φτώχειας και καταστροφή του περιβάλλοντος στο όνομα του κέρδους. Βιώνουμε την πιο σκληρή μορφή καπιταλισμού που σαρώνει τους πάντες και τα πάντα στο διάβα του. Ακυρώνει ακόμη και θεμελιώδεις αρχές και κατακτήσεις των αστικών επαναστάσεων, υπονομεύει τη δημοκρατία, δημιουργεί καταστάσεις έκτακτων αναγκών που οδηγούν σε αναστολή τη δημοκρατία, την εθνική και λαϊκή κυριαρχία σε χώρες που συνθλίβονται από το διεθνή καταμερισμό εργασίας. Οι πολεμικές επεμβάσεις και ο θρησκευτικός φανατισμός, οι τρομοκρατικές επιθέσεις, έχουν δημιουργήσει ένα πολύπλοκο μείγμα διαρκούς και κλιμακούμενης έντασης που απειλεί την ανθρωπότητα.
Ειδικότερα στο πλαίσιο της Ευρώπης, μέσα από τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές και την σκληρή λιτότητα, καλούνται την κρίση του κεφαλαίου να καλύψουν αποκλειστικά οι δυνάμεις της εργασίας αποκαλύπτοντας έτσι τους βαθιά ταξικούς όρους με τους οποίους η Ε.Ε οικοδομήθηκε και λειτουργεί ως μια νομισματική ένωση υπεράσπισης των συμφερόντων του κεφαλαίου και διατήρησης της υψηλής κερδοφορίας του μέσω των διαφόρων Συνθηκών, της Ε.Κ.Τ και του Συμφώνου Σταθερότητας, με παράκαμψη της δημοκρατικής βούλησης των λαών.

Δευτέρα, 13 Νοεμβρίου 2017

Η εξέγερση του «παχέος εντέρου»

Οδός Σταδίου, 13/11/1987. Η κεφαλή του πανελλαδικού συλλαλητηρίου συγκρούεται με τον αστυνομικό φραγμό στο ύψος της Κολοκοτρώνη

Οδός Σταδίου, 13/11/1987. Η κεφαλή του πανελλαδικού συλλαλητηρίου συγκρούεται με τον αστυνομικό φραγμό στο ύψος της Κολοκοτρώνη

«Οι φοιτητές νοιάζονται μόνο για το παχύ τους έντερο»
Αντώνης Τρίτσης (υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων), 8/11/1987
Το μεσημέρι της 13ης Νοεμβρίου 1987, ένα πανελλαδικό συλλαλητήριο 20.000 φοιτητών και σπουδαστών συγκρούστηκε μετωπικά, για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση, με τα ΜΑΤ επί της οδού Σταδίου, στο ύψος της Κολοκοτρώνη.
Η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου είχε απαγορεύσει τη συνέχιση της πορείας προς το Σύνταγμα, με πρόσχημα την προστασία του Οικουμενικού Πατριάρχη Δημητρίου που επισκεπτόταν τότε την Αθήνα· απαγόρευση που από τους διαδηλωτές έγινε ωστόσο αντιληπτή όχι μόνο ως επίδειξη αυταρχισμού, αλλά και ως απόπειρα πυροδότησης ενός «εμφυλίου» μεταξύ μετριοπαθέστερων και πιο ριζοσπαστικών συνιστωσών του κινήματος, όπως ακριβώς είχε συμβεί με τις καταλήψεις του 1979.
Αντί να αναδιπλωθούν, οι διαδηλωτές προτίμησαν ωστόσο να σηκώσουν το γάντι. Με την ιαχή «μόρφωση-δουλειά-ανεξαρτησία, εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία», η κεφαλή της πορείας διαπέρασε με τον όγκο της (και γυμνά χέρια) τον πυκνό αστυνομικό κλοιό, για να βρεθεί αμέσως μετά αντιμέτωπη με τα ΜΑΤ και να ξυλοκοπηθεί αλύπητα επί δυο ατέλειωτα λεπτά, ενώ βολές δακρυγόνων απωθούσαν τους (εξίσου απροετοίμαστους γι’ αυτά) σπουδαστές που ακολουθούσαν.
Σκηνές καθόλου ασυνήθιστες βέβαια τις επόμενες δεκαετίες, πρωτόγνωρες όμως για τα χρόνια της πασοκικής «Αλλαγής», που μεταξύ άλλων είχε επαγγελθεί και την ολοσχερή κατάργηση των ΜΑΤ.
Σε αντίθεση με τις τηλεοπτικές συνήθειες της εποχής, η κρατική ΕΡΤ αναμετέδωσε πάντως καταλεπτώς τις σκηνές του μακελειού – ως προειδοποιητικό, μάλλον, μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.
Παρά τη θεαματική αυτή κορύφωσή του, το φοιτητικό κίνημα του 1987 παραμένει ιστοριογραφικά ο φτωχός συγγενής εκείνων του 1979 και του 1990-91, καθώς είναι δύσκολο να χωρέσει στο κυρίαρχο ερμηνευτικό σχήμα μιας νικηφόρας μαζικής αντίστασης σε κάποια αντιδημοφιλή μεταρρύθμιση.
Συλλογική έκφραση της ρήξης μιας μεγάλης μερίδας της «γενιάς της Αλλαγής» (των φοιτητών, δηλαδή, που μπήκαν στα ΑΕΙ μεταξύ 1981 και 1985) με τη νέα τροπή σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης που εγκαινίασαν τα μέτρα λιτότητας του 1985, αλλά και της λανθάνουσας ή υπόγειας αμφισβήτησης των κομμάτων της Αριστεράς από τις δικές τους Νεολαίες, η φοιτητική εκείνη έκρηξη πυροδοτήθηκε από μια πανσπερμία αιτίων κι αφορμών, με κοινή συνισταμένη τη διάψευση των προσδοκιών που είχαν επενδυθεί στην πολιτική αλλαγή του 1981.

Η Περιφέρεια ετοιμάζεται να τσιμεντώσει και τον Ποδονίφτη


Μετά το ρέμα της Πικροδάφνης (που το είχαμε αναδείξει και από το blog μας) η Περιφέρεια Αττικής προχωρά με παρόμοιο τρόπο στην εξόντωση ενός από τα τελευταία ανοικτά τμήματα ρεμάτων της Αττικής, αυτό του Ποδονίφτη.

Ένα τμήμα φυσικού ρέματος, από τα τελευταία στην Αθήνα και μάλιστα πολύ κοντά στο κέντρο, με ιδιαίτερη αξία για τις περιοχές των Πατησίων, Νέας Χαλκηδόνας και Ν. Φιλαδέλφειας τις οποίες διασχίζει, κινδυνεύει να μετατραπεί σε ανοιχτό τσιμενταύλακα. Πλην Φιλοθέης, όπου το ρέμα έχει αναδειχθεί, το μεγαλύτερο μέρος του έχει ήδη κλειστεί υπογείως (Νέα Ιωνία, Περισσός) ή έχει εγκιβωτιστεί (από Αχαρνών έως τον Κηφισό).

Έχει ήδη αναρτηθεί για διαβούλευση η σχετική ΜΠΕ για το έργο το οποίο βρίσκεται στα όρια του Δήμου Αθηναίων και του Δήμου Ν.Φιλαδέλφειας-Ν.Χαλκηδόνας. Ο τελευταίος φρόντισε να αναρτήσει την ΜΠΕ για να ενημερώσει το κοινό http://www.dimosfx.gr/default.aspx?pid=159&langid=1&rowid=1379 , ο Δήμος Αθηναίων είναι μάλλον πολύ απασχολημένος με τις εκλογές για την ανάδειξη επικεφαλής του νέου ΠΑΣΟΚ.

Όπως αναφέρει η ΜΠΕ, σελ. 16-17 και δε ντρέπονται να τα γράφουν: "Όσον αφορά στη βλάστηση, οι κύριες επιπτώσεις που θα προξενηθούν κατά τη φάση κατασκευής του προτεινόμενου έργου σχετίζονται με την αποψίλωση της παρόχθιας βλάστησης και την κατάληψη της υφιστάμενης κοίτης. Οι εν λόγω επιπτώσεις έχουν ως επί το πλείστον μόνιμο χαρακτήρα και είναι μερικώς αντιμετωπίσιμες και αναστρέψιμες. Οι επιπτώσεις αφορούν κυρίως καλαμιώνες και την υψηλή βλάστηση κατά μήκος του Ποδονίφτη η οποία αποτελείται κυρίως από φυτεμένα δέντρα του ξενικού είδους ευκάλυπτος (Eucalyptus globulus)." 


Η ιστοσελίδα Αττικό Πράσινο (παλαιότερη επίσημη ιστοσελίδα της Υπερνομαρχίας Αθηνών- Πειραιώς "που αποσκοπεί στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών για ζητήματα ελεύθερων χώρων και χώρων πρασίνου στην περιοχή του λεκανοπεδίου") περιλαμβάνει το προς εξόντωση τμήμα του ρέματος στις καταχωρήσεις του από όπου και αντιγράφουμε:

Κυριακή, 12 Νοεμβρίου 2017

Δεν μας κοροϊδεύουν- Δεν μας τρομάζουν



Μετά το αποτέλεσμα της γενικής συνέλευσης του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Αθηνών–Πειραιώς και Νήσων, που απέδειξε ότι η πλειοψηφία όλων των συμβολαιογράφων (και οι 9 στους 9 συλλόγους) απορρίπτει την ενορχηστρωμένη κοινωνική λεηλασία (αφού η πλειοψηφία των συμβολαιογράφων είναι και αυτή μέρος της κοινωνίας και υποψήφια θύματα των πλειστηριασμών, ιδίως μετά την εφαρμογή του νόμου Κατρούγκαλου για το ασφαλιστικό), κυβέρνηση, δανειστές, παπαγαλάκια και κοράκια έχουν πραγματικά λυσσάξει και προσπαθούν να ανατρέψουν τις αγωνιστικές αποφάσεις και να βάλουν νέους φραγμούς στο κίνημα κατά των πλειστηριασμών.

Με περισσό θράσος αναγγέλλουν την ποινικοποίηση των αγώνων, ενώ συνεχίζουν την άθλια μαύρη προπαγάνδα για να συσκοτίσουν την πραγματικότητα. Έτσι, ο Υπουργός Οικονομικών Τσακαλώτος, επικεφαλής υποτίθεται της αριστερής (τρομάρα τους) πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ, έρχεται να υποσχεθεί αυτό που έχει ήδη διαψεύσει ο Υπουργός Δικαιοσύνης Κοντονής, δηλαδή ότι υπάρχει συμφωνία με τις τράπεζες να μην βγαίνουν σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό ακίνητα αξίας κάτω των 300.000 ευρώ. Έλα μου όμως ντε που ήδη δημοσιεύονται ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί για πολύ φθηνότερα ακίνητα, περιγελώντας πλήρως την κυβερνητική προπαγάνδα.

Ειδικότερα μετά τις 10-10-17 που υποτίθεται έγινε η συμφωνία Κοντονή–τραπεζών έχουν δημοσιευθεί οι εξής ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί:

-στις 20-12-2017 η Εθνική Τράπεζα βγάζει ακίνητο αξίας 160.000 ευρώ

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Φρικτές Ωμότητες





Έχετε ακούσει το όνομα Αλμπέρτο Φουτζιμόρι;

Το θέμα όμως δεν είναι αν το έχετε ακούσει, αλλά από δω και πέρα να μην το αγνοήσετε ανοήτως.

Ο Φουτζιμόρι, εκτός από πρόεδρος του Περού, ήταν για μια ολόκληρη δεκαετία το «πρότυπο ηγέτη» του μεγάλου αφεντικού της Γής και το «αγαπημένο παιδί» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, ενώ τα φιλελεύθερα προγράμματα δομικής προσαρμογής που εφάρμοζε προκαλούσαν ρίγη σεβασμού σε όλα τα τσιράκια των «ελεύθερων αγορών». Ο ίδιος ο Φουτζιμόρι δήλωνε πως «Η χώρα μου είναι ένα προϊόν, προσφέρω ένα προϊόν που λέγεται Περού».(Εντουάρτο Γκαλεάνο: «Ένας Κόσμος Ανάποδα», σελ. 178 Εκδόσεις Πιρόγα). Έτσι, κατάφερε να ιδιωτικοποιήσει όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της χώρας, όλες τις δημόσιες επιχειρήσεις και να θέσει τα θεμέλια για την «ελεύθερη αγορά».

Συμμετοχή σε αυτήν την φιλελεύθερη μεταμόρφωση μιας χώρας σε προϊόν των αγορών είχε η πρώην βουλευτής Επικρατείας με το ΠΑ.ΣΟ.Κ και εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, Έλενα Παναρίτη. Η εξαιρετική κυρία Παναρίτη ως εκπρόσωπος της Παγκόσμιας Τράπεζας πρωτοστάτησε σε σειρά θεσμικών μεταρρυθμίσεων, όπως η μεταρρύθμιση του Δημόσιου Τομέα και των ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων στο Περού, εργασία για την οποία της απονεμήθη η διάκριση της διεθνούς βέλτιστης πρακτικής και καινοτομίας. Η γεννημένη μέσα στην φιλελεύθερη αριστεία και στις νεοφιλελεύθερες δοξασίες Έλενα Παναρίτη κατέκτησε την παγκόσμια διάκριση, γιατί εργάστηκε με ζήλο για την δημιουργία «ευνοϊκού επενδυτικού κλίματος», δημιουργώντας κτηματολόγιο και επίσημους τίτλους ιδιοκτησίας στο Περού.

Καθώς οι φτωχοί κάτοικοι του Περού δεν διέθεταν τίτλους ιδιοκτησίας στη γη που καλλιεργούσαν, είναι εύκολο να καταλάβει κανείς τι συνέβη όταν ένα πρόγραμμα δομικής προσαρμογής μετέτρεψε την περιουσία των φτωχών σε εμπορευματικό αγαθό. Μια από τις πρώτες εταιρείες που επένδυσαν στο «προϊόν Περού» ήταν η εταιρεία της Παναρίτη «Panel Group», η οποία «επενδύει σε υποβαθμισμένες περιοχές και παρέχει συμβουλές για τη δημόσια στρατηγική πολιτική και τη μετατροπή και αξιοποί­ηση, της μη ρευστοποιήσιμης ακίνητης περιουσίας». (Το Ποντίκι «Η γυναίκα-αλεξίπτωτο» http://www.topontiki.gr/article/15822/i-gynaika-alexiptoto)

Μα ας αφήσουμε το προσωπικό Success Story της Παναρίτη, η οποία εξυμνεί την καπιταλιστική ελεύθερη αγορά, ενώ τρώει από την δημόσια ταγίστα, και ας γυρίσουμε στον Φουτζιμόρι και στα φιλελεύθερα προγράμματα δομικής προσαρμογής, τα οποία συνέδεσαν την χώρα με παγκόσμια χρηματοοικονομικά και μαφιόζικα συμφέροντα.